يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً ، و ارواح و عقول و نفوس كاملهء ايشان منزّه است از كدورات عالم طبيعت و حجب اغراض و اهواء نفسانى دنيوى ، بر خلاف امّت كه ارواح و عقول و نفوس آنها محجوب است در حجب طبايع بشريّه ، و مكدّر است به ظلمت اهواء و آراء مختلفهء نفسانيّه ، پس امّت بدون تعليم اهل عصمت ( ص ) فهم حقايق كلام را نتوانند نمود لهذا حضرت امام ( ص ) تحذير مىفرمايد از ارتكاب تفسير و تأويل كلام اللّه را تا واقع نشود عبد برأى خود در تضييع حدود و احكام الهى كه باعث هلاك است كه : « من فسّر القرآن برايه فقد كفر » « 56 » . * * *

--> ( 56 ) - آن‌كس كه « قرآن » را برأى و پندار خود تفسير كند بىگمان كافر شود